Zawartość

Przystanek 7 - Kościół św. Walentego

kostel sv. Valentina

Dzięki Dorocie Bremlovéj i jej synowi Walentemu w 1596 roku postawiono drewniany kościółek pod wezwaniem świętego Walentego. Kiedy Mansfeldskie wojsko najechało Příbor w 1626 roku, kościół doszczętnie spalono. Na jego miejscu zbudowano nową, również drewnianą świątynię. W myśl decyzji biskupa Karla II. z Liechtensteinu dnia 5. 2. 1694 założono w Příborze szkołę Pijarów. Miasto podarowało ojcom Pijarom kościół św. Walentego. Prace budowlane nad gimnazjum oraz internatem dobiegły końca w roku 1700. W latach 1760-66 miała miejsce przebudowa kościoła, której wynikiem jest jego dzisiejsza, barokowa postać. Pieczę nad budową sprawował ówczesny rektor szkoły Pijarów oraz příborski rodak, pan Heliodor Knauer. Kolejny pożar dotknął kościół w roku 1785. Zniszczeniu uległa przede wszystkim konstrukcja dachu. Przy kościele znajdował się cmentarz Pijarów. Centralnym punktem głównego ołtarza jest posrebrzany relief odzwierciedlający życie św. Walentego. Według dr. VI. Pokorného pochodzi on z roku 1596, z czasów oryginalnej budowli kościoła.  Pod reliefem znajduje się obraz Jezusa Chrystusa uzdrawiającego dwóch ślepców. Obraz jest dziełem znanego malarza obrazów kościelnych Ignaca Raaba. Na obu ścianach nawy głównej umieszczono po trzy ołtarze z obrazami.

Po lewej stronie znajdują się obrazy Św. Antonina i Ukrzyżowania – oba będące dziełami Ignáca Raaba; pomiędzy nimi umieszczono ołtarz św. Józefa Piastuna autorstwa F. I. Leichera. Ten sam malarz namalował obraz wiszący naprzeciwko, ukazujący św. Józefa Kalasanskiego, założyciela klasztoru Pijarów. Na tym obrazie można podobno również doszukać się podobizny samego cesarza Josefa II. w wieku dziecięcym. Pozostałe dwa dzieła przedstawiają św. Jana Nepomuckiego oraz Maryję Pannę.  Ławki kościelne zdobione  ornamentami z epoki rokoko oraz ambona pochodzą z polowy XVIII wieku.
 

Kościół jest zabytkiem klasy 1, wciągniętym na listę zabytków Republiki Czeskiej pod numerem 1664.

W ciągu ubiegłych 50-ciu lat kościół był wystawiony na szkodliwe działanie trzęsień spowodowanych gęstym ruchem ulicznym. Na ścianach oraz więźbie dachowej zaczęły pojawiać się liczne pęknięcia. Po ocenie stanu tej cennej i ważnej budowli postanowiono, że konieczny będzie generalny remont, który przeprowadzono o nieco później- w latach 1995-96.

Uroczyste otwarcie kościoła miało miejsce 20-go października 1996, dokładnie w dzień 400-setnej rocznicy zbudowania kościoła.