Zawartość

Kościół parafialny pw. Narodzenia Najświętszej Marii Panny

Ściany tego kościoła datuje się na XIV wiek. Mówimy tutaj o zorientowanej trójnawowej budowli w stylu późnego gotyku z wydzielonym od reszty świątyni, poligonalnie zamkniętym prezbiterium, które powstało około roku 1400 (podobnie jak przednia część nawy południowej).  Kwadratowa wieża przylegająca do frontalnej zachodniej części elewacji oraz boczne kaplice pochodzące z XVII stulecia zostały zbudowane na planie koniczyny.

Wielodzielną konstrukcję kościoła uzupełniają inne, mniejsze aneksy- zakrystia, kaplica Św. Urbana ogrody Getsemana, itd. Kościelna wieża zadaszona jest kopułą z otwartą latarnią, dwuspadowy dach prezbiterium zwieńczono sygnaturką. Kaplice boczne nakryte są kopułami z barokowymi hełmami ze zdwojonymi latarniami. Na wysokości czwartej kondygnacji na południowej, zachodniej i północnej ścianie wieży umieszczono okrągłe cyferblaty XVIII- wiecznego zegara. Pod koniec XVI stulecia dobudowano dwa ostatnie renesansowe piętra wieży. Fasada kościoła jest prosta, od cokołu dzieli ją ozdobna listwa.

We wnętrzu kościoła możemy zaobserwować szereg cennych detali architektonicznych (renesansowe portale prezbiteria, ozdobna frontalna część oratorium, renesansowa krata przed kaplicą Św. Urbana, nagrobek figuralny, kamienne herby biskupa ołomunieckiego Stanislava Pavlovského oraz praskiego arcybiskupa Martina Medka. Wyjątkowo cenne są także meble z epoki rokoko (ławki, ołtarz, ambona, ławki dla chóru).

Kościół jest dziełem włoskich architektów i artystów, którzy osiedlili się w tych czasach (tzn. w drugiej połowie XVI-go wieku) w okolicach Příbora. W połowie XIX wieku (1852-1854) kościół poddano częściowej przebudowie.